Maarten Hindriks Architectenbureau - Indampen

Indampen heette het vroeger...bij scheikunde...je liet het potje net zo lang op het vuur staan dat alle vloeistof verdampt was...je hield alleen nog maar vaste stof over...zout of zo...dat weet ik niet meer.

Architectuur maken lijkt er wel een beetje op. Als je begint is er eigenlijk nog niks tastbaars...oh jawel...er is een programma, een programma van eisen, zoals dat heet...eigenlijk is het meer een programma van gebruik, zou je kunnen zeggen...een programma van bewonen...een programma van werken of een programma van handelen. Daar gaat het natuurlijk om...om wat er allemaal gebeurt in het gebouw, dat ik mag ontwerpen...en wat er allemaal in de toekomst mag en kan gaan gebeuren...al die dingen die nu nog niet te voorzien zijn...die te gewoon zijn om allemaal op te noemen...die deel uitmaken van de dagelijkse realiteit...en die niet te voorspellen zijn, immers, morgen zijn er nieuwe mogelijkheden...ziet de wereld er anders uit.

Als ik ontwerp, dan zie ik die dingen voor me...ik zie mensen zitten...lopen...werken...opstaan om met elkaar te gaan overleggen...ik zie mensen hun auto parkeren...naar binnen gaan...zich melden bij de receptie...de trap opgaan...ik zie mensen naar buiten kijken...naar buiten gaan om op een terras te gaan zitten...ik zie mensen slapen...koken en eten...ik zie mensen aandachtig luisteren. Ik pas al die mogelijkheden...al die gedragingen maar ook al die vastomlijnde ideeen in nog niet bestaande kamers, gangen, kantoren, zalen, tuinen en pleinen... Ik stel me voor hoe het uitzicht zou kunnen zijn...het daglicht naar binnen zou kunnen vallen...geluiden klinken...ik stel me voor hoe de tijd bezit neemt van de ruimte. Ik graaf in mijn geheugen naar situaties, die vergelijkbaar zouden kunnen zijn met deelelementen van de aan mij gestelde opgave...ik put uit mijn ervaringen...mijn gedachten...bedenk nieuwe...laat mij leiden door wat er in mij opkomt...selecteer...en roep op...verwerp...probeer ze in beelden te vangen, maar ze nog niet vast te leggen.

Veel van de voorstellingen komen vanuit mijn eigen herinnering, immers ik beschik niet over de herinnering van een ander...probeer die echter toch naar binnen te halen...in gesprek. Dat inspireert...daardoor komen ontwerpen tot stand, mijn ontwerpen, gebaseerd op het voorgestelde gebruik in de tijd door de ander. Tijdenlang zie ik het voor me...alleen ik...als architect...in mijn hoofd. Gelukkig dat alleen ik het nog maar zie...dan kan het plan zich nog wijzigen...doorgroeien...rijpen...Als een ander het fte vroeg ziet, dan dreigt verstarring...van mij en van het plan.

Ontwerpen duurt... In alle rust, maar soms tegelijkertijd onder tijdsdruk, moet de puzzle in elkaar vallen...met al zijn gebruikseisen en mogelijkheden...met al zijn betekenissen...met al zijn kwaliteiten... In functioneel opzicht, vanuit de kostenkant en vanuit het - wat ik zou willen noemen - het atmosferische aspect. Want dat vind ik belangrijk. Het atmosferische aspect. Architectuur is er immers voor ons...

www.hindriksarchitecten.nl | 0318 - 619 047